شمارهٔ ۵۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معشوق خود اشاره میکند و میگوید که او با زیباییهای خود قلب او را تسخیر کرده است. شاعر به او هشدار میدهد که با زلفهایش به دلش آسیب نرساند، اما معشوق به حرف او توجهی نمیکند و همچنان رفتارهایی دارد که دل او را میشکند.
زان خط که به گردِ شکر آوردی توخوندلم و قفای خود خوردی تو
هوش مصنوعی: از همان خطی که با شکر زیبایی را نوشتی، من شعر تو را خواندم و تو به عقب برنگشتی.
گفتم که مکن به دلبری زلفت کژدیدی که بتافتی و کژ کردی تو
هوش مصنوعی: به طرف مقابل میگویم که به خاطر جذابیت و زیبایی زلفت نباید دل کسی را بشکنی، تو خود دیدی که چگونه با جذابیتت دیگران را مجذوب خود کردی و آنها را دچار سردرگمی کردی.