شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت بیان می‌کند که اگر لب‌های معشوقش به او حیات و زندگی بدهند و چشمان زیبا و دلربایش قدرت روح او را فراهم کنند، او همچنان می‌خواهد زلف‌های معشوقش را به چنگ گرفت. او به این نتیجه می‌رسد که نمی‌تواند از این عشق و شیوه‌ی وابستگی دست بکشد.
گر لعل لب تو آب حیوانم دادور چشم خوش تو قوت جانم داد
هوش مصنوعی: اگر لب‌های سرخ تو به من حیات ببخشد، و اگر چشمان زیبایت به من نیرو و قوت ببخشد.
زلف تو به دست سخت میخواهم داشتمن این شیوه ز دست نتوانم داد
هوش مصنوعی: من به زلف تو میخواهم چنگ بزنم، اما نمیتوانم این عادت را ترک کنم.