تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۶۲

دل روی بدان زلفِ سرافراز آوردبا هر شکن زلف تو صد راز آورد
روزی زسرِ زلفِ تو موئی سرتافتسودای تواش موی کشان باز آورد