شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به عدم تفاوت در عقل خود اشاره میکند و میگوید که وقتی عقلش کم میشود، نمیداند چه باید بکند. او بر این باور است که دیوانگی عشق محبوبش را باید تحمل کند، تا دربند زلف او شود.
چون نیست ز عقل ذرّهای توفیرمتا می چه کنم عقل، کمش میگیرم
هوش مصنوعی: وقتی که عقل و خرد تو در دسترس نیست، نمیدانم چه کار باید بکنم؛ پس میکوشم که آن را کم کنم و به خودم فشار نیاورم.
دیوانگی عشقِ توام میبایدتا بو که ز زلفِ تو رسد زنجیرم
هوش مصنوعی: عشق به تو چنان مرا دیوانه کرده که باید این وضعیت را تحمل کنم تا ببینم زنجیر عشق تو از زلفهای تو بر آیندهام اثر میگذارد.