تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۷۱

چون مشکِ خط تو سایه‌ور می‌افتدخورشید به زیرِ سایه درمی‌افتد
زیبنده‌ترست موی و بالا باریکان موی به بالای تو برمی‌افتد