شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، گوینده به دوستش می‌گوید که خط زیبای او بر چهره‌اش همچون نقش‌های ماه است. دوست پاسخ می‌دهد که هر زیبایی باید از خودش خواسته شود و در ادامه، وقتی گوینده به ابروهای کمان‌مانند او اشاره می‌کند، دوست می‌گوید که چنین کمانی نمی‌تواند به درستی در زهرابروی او قرار گیرد. در واقع، این اشعار به زیبایی و کمال درون و بیرون اشاره دارند.
گفتم: خط مشکین تو بر ماه خطاستگفتا:به خطا مشک ز من باید خواست
هوش مصنوعی: گفتم: خط سیاه تو بر چهره ماه زیباست. او پاسخ داد: اگر اشتباهی هست، باید از خودم بپرسید نه از دیگران.
گفتم که زه این کمان ابرو که تراست!گفتا که چنین کمان به زه ناید راست
هوش مصنوعی: گفتم که کمان ابرویت مرا به یاد کمان میاندازد، او گفت: چنین کمانی به هیچوجه به تیر راست نمیشود.