شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و دلتنگی خود صحبت می‌کند. او به معشوقه‌اش می‌گوید که از درد فراق او، جگرش خون شده و از غم او رنج زیادی کشیده است. همچنین از او می‌خواهد که خط و نشانه‌اش را از او نگیرد، زیرا او به خاطر آن خط احساس وابستگی و عاشقانه‌ای پیدا کرده است.
از تیرِ غمت بسی جگر دوخته‌ایبر مشک خطت بسی جگر سوخته‌ای
هوش مصنوعی: از درد و غم تو خیلی زخمهای عمیق بر دل دارم و به خاطر زیبایی و خط زیبایت قلبم سوخته است.
مگذار که خطّ تو ز دستم بشودچون دست مرا بدان خط آموخته‌ای
هوش مصنوعی: نگذار که خط دستت از من جدا شود، چون من با دست تو آشنا شدهام و یاد گرفتهام.