شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به تشبیه پسته و مغز آن می‌پردازد. او اشاره می‌کند که مغز (درون پسته) یا به دلیل تنگی فضا به بیرون افتاده است، یا ممکن است به خاطر اینکه اندازه‌اش متناسب با پسته نیست، خارج شده باشد. این ابیات مفهومی از محدودیت و ناکافی بودن را به تصویر می‌کشند.
آن پسته میان مغز چون افتادستیا آن خط فستقی کنون افتادست
هوش مصنوعی: پستهای که درون مغز قرار دارد، به نوعی مانند خطی سبز رنگ و زیبا در موقعیت خاصی قرار گرفته است.
یا مغز دران پسته نمیگنجیدستوز تنگی جایگه برون افتادست
هوش مصنوعی: یا مغز پسته به دلیل تنگی جا درون پوسته نمیتواند جا بگیرد و از آن خارج شده است.