تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۰

فرسودنِ لعلِ آبدارت بر منبنمودنِ زلفِ بیقرارت بر من
یک بوسه بخواهم و صدم عشوه دهیوآنگه گویی ازین هزارت بر من