شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: این اشعار به توصیف زیبایی و جاذبه لبان محبوب اشاره دارد. میگوید که جان و روح همه موجودات به زیبایی لبهای او وابسته است و شکوفههای محبت از لبهایش میرویند. عشق و شوقی که دل به زلفهای او دارد، آنقدر عمیق است که در تاریکی گم شده است و بیان میکند که اگر آب حیات و معانی عمیق عشق از لبهای او نرسد، دل در ضعف و ناامیدی باقی میماند.
ای جانِ همه جهان زکوةِ لبِ تورسته ز شکر برون نباتِ لبِ تو
هوش مصنوعی: ای روح همه جهان، با شکر زبانهات، گیاهانِ دلانگیز میرویند.
دل در ظلماتِ زلفت از دست برفتآه ار نرسد آبِ حیاتِ لبِ تو
هوش مصنوعی: دلِ من در تاریکیهای زلفهای تو گم شده و اگر آبِ حیاتِ لبهای تو به من نرسد، مثل اینکه جانم را از دست میدهم.