شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بیان احساسات و دل‌تنگی می‌پردازد. او می‌گوید که وعده‌های نادرست و کژ، انسان را اندوهگین می‌کند و سخنان نابه‌جا باعث می‌شود از حقیقت دور شود. در نهایت، او به محبوبش می‌گوید که این گفتارهای شکسته و ناراحت‌کننده به خاطر جراحت‌های روحی است که در دل دارد.
از وعدهٔ کژ دل به غمت میافتدوز کژگوئی راست کمت میافتد
هوش مصنوعی: از قولهای نادرست و بیاعتبار او دربارهٔ غم تو ناراحت میشوی و از سخنان دروغینش کمتر به خوشحالی دست مییابی.
جانا! سخن شکسته زان میگوئیکز تنگی جان برهمت میافتد
هوش مصنوعی: عزیز من! از آنگاه که روح من از شدت ناچاری و رنج به تنگ آمده است، حرفهای ناتمام و شکستهای از تو میشنوم.