شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساسات عمیق و درد دل خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که همچون برگی بر درختی با دل شکسته است و این بی‌برگی از هزار مرگ سخت‌تر است. او به وجود خود در غیاب عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که بدون عشق و دانه، هیچ‌گاه نمی‌تواند برگی باشد. این شعر به خوبی تنهایی و درد جدایی را بیان می‌کند.
بر شاخِ دل شکسته یک برگم نیستکز بی برگی بتر ز صد مرگم نیست
هوش مصنوعی: من درختی هستم که بر روی شاخهاش تنها یک برگ دارم و از این بابت به شدت احساس پوچی میکنم. این بی‌برگی و تنهایی برای من دردناکتر از صد بار مرگ است.
بی دانه چگونه برگ باشد آخربی دانهٔ نارِ لبِ تو برگم نیست
هوش مصنوعی: بدون دانه، چگونه میتواند برگی وجود داشته باشد؟ من هم بدون دانهٔ لب تو، برگ نیستم.