شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی لب معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر لب معشوق به اندازه یک شکر شیرین باشد، چه نیازی به شکر دارد؟ او که به جای یک شکر از پسته‌ی معشوقش، دل و قلبش را به او داده، احساس خود را به زیبایی بیان می‌کند. در واقع، شاعر از عشق و ارادت عمیقش به معشوق سخن می‌گوید و ارزش عشق را بالاتر از چیزهای مادی می‌داند.
چون گشت لبت به یک شکر ارزانیاز لعلِ لبت شکر چه میافشانی
هوش مصنوعی: زمانی که لب تو به یک تکه شکر میماند، از زیبایی لبت چرا شکر به این اندازه پخش میکنی؟
من در عوض یک شکر از پستهٔ تودل دادم نقد و قلب مینستانی
هوش مصنوعی: من در ازای یک لقمه شکر از پسته تو، دل و جانم را به تو تقدیم کردم.