شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عمق عشق و غم‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که در عشقش، هیچ چیز نمی‌تواند او را آرام کند و هر لحظه با غمی جدید مواجه است. همچنین از محدودیت بیان احساساتش به خاطر شدت این عشق و اندوه سخن می‌گوید و می‌گوید که صحبت دربارهٔ آن احساسات سخت و دشوار است.
در عشق دلم هیچ نمیسنجد از اوهر دم به غمی دگر همی رنجد از او
هوش مصنوعی: در عشق، دل من هیچ چیز نمی‌تواند اندازهگیری کند و هر لحظه به خاطر او، دلگیر و نگرانم.
زان تنگ دهان میبنگویم سخنیتنگ است دهان برون نمیگنجد از او
هوش مصنوعی: از آن دهان باریک نمیتوانیم سخن بگوییم، زیرا کلامی که در دل داریم، از آن تنگی بیرون نمیآید.