شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: این ابیات از شعر حاکی از احساس عمیق عشق و دلتنگی هستند. شاعر با بیان اینکه بی‌روی محبوب هیچ تماشا و زیبایی وجود ندارد و شب بدون زلف او تاریک و بی‌روح است، احساس تنهایی و فقدان عشق را به تصویر می‌کشد. همچنین، به این نکته اشاره می‌شود که حتی اگر همه سروهای جهان آزاد باشند، بدون وجود محبوب، هیچ چیزی نمی‌تواند به بلندی و زیبایی او برسد.
بی روی تو مه راهِ تماشا نگرفتبی زلف تو شب پردهٔ سودا نگرفت
هوش مصنوعی: بدون روی تو، ماه هیچگاه به تماشای من نیامد و بدون زلف تو، شب هیچگاه پردهٔ اندیشههای عاشقانه را نداشت.
گر سرو همه جهان به آزادی خوردبی قدِ تو کارِ سرو بالا نگرفت
هوش مصنوعی: اگر همه درختان سرو جهان هم به آزادی رشد کنند، اما قد و قامت تو را نداشته باشند، هرگز نمیتوانند به بلندی و زیبایی تو برسند.