شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، گوینده به معشوق میگوید که به خاطر خودخواهیاش و غرور زیادش، حتی یک لحظه به عشق و محبت فکر نمیکند. او خود را به صورت شخصی آسیبدیده و خمیده توصیف میکند که نیاز به نوازش و محبت دارد، مانند سازی که منتظر نواختن است.
از بس که تو خود به خویشتن مینازییک لحظه به عاشقی نمیپردازی
هوش مصنوعی: تو آنقدر به خودت مغروری که حتی یک لحظه هم برای عاشقی فکر نمیکنی.
با پشت خمیده همچو چنگی شدهامتا بوک چو چنگ یک دمم بنوازی
هوش مصنوعی: من مانند سازی خمیده و گرفته شدهام، تا بتوانی یک لحظه مرا نوازش کنی و به صدای من گوش دهی.