شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس ناتوانی و بی‌تابی خود در نبود محبوب صحبت می‌کند. دل و جان او که بدون معشوق آرامش ندارند، به اعتراض و ناامیدی خواهند برخاست. همچنین اشاره‌ای به گرد و غبار ناشی از غم و اندوهش دارد و از محبوب می‌خواهد که بنشیند تا این غبار آرام گیرد.
دل بی تو ز اختیار بر خواهد خاستجان نیز ز پیشِ کار برخواهد خاست
هوش مصنوعی: دل بدون تو دیگر نتواند آرام بگیرد و جانم نیز از این وضعیت بیاختیاری رهایی خواهد یافت.
برخاستهای غبار من میبنشانبنشین که غبار وار برخواهد خاست
هوش مصنوعی: بنشین و آرام بگیر تا از من غباری برنخیزد، زیرا وقتی که برمیخیزم، گرد و غبار من دوباره بالا میرود.