شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به بیقراری و دردی که در وجودش هست اشاره میکند. او از طرف مقابل میخواهد که به او نگاه کند و درک کند که اگر میخواهد از رنج و زاری او مطلع شود، باید به چشمانش بنگرد. به نوعی نسبت به حال خود و عزت و ذلتش تذکری میدهد.
وقت است که بیقراری ما بینیدر عزت خویش خواری ما بینی
هوش مصنوعی: زمانی است که میبینی بیقراری و ناآرامی ما ناشی از عزت و بزرگیمان است و در عین حال، ذلت و خُواریامان را نیز مشاهده میکنی.
باری بنگر به گوشهٔ چشم به ماگر میخواهی که زاری ما بینی
هوش مصنوعی: به ما نظر کن و از گوشهٔ چشم به ما نگاه کن، اگر میخواهی درد و رنج ما را ببینی.