شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به ارزش دانش و خرد در مسیر عشق اشاره میکند. او بیان میکند که هر چیزی که در عشق وجود دارد، به نام نیک و بد ثبت میشود و هستی معشوق هیچگاه به پایان نمیرسد، چرا که هر وجودی که در او قرار میگیرد، به نوعی باقی میماند.
در راه تو دانش و خرد مینرسدبا عشق تو نام نیک و بد مینرسد
هوش مصنوعی: در مسیر عشق تو، علم و دانش به وحدت و یگانگی نمیرسند، بلکه با عشق تو انسان به شناخت و تمایز میان نیک و بد دست پیدا میکند.
هستی ترا نهایتی نیست از آنکهر هست که در تو میرسد مینرسد
هوش مصنوعی: وجود تو پایانی ندارد، زیرا هر وجودی که به تو میرسد، در حقیقت جزئی از خود توست و در تو جاری میشود.