شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و دلربایی بیپایان معشوقهاش اشاره میکند. او از شور و شوقی که وجود او را پر کرده صحبت میکند و میگوید که با این زیبایی و حال دل، معشوقهاش در دنیا باعث سرگردانی دیگران شده است.
چون حسن و جمال جاودان داری توشور دل و شیرینی جان داری تو
هوش مصنوعی: تو زیبایی و جمالی بینظیر داری، به همین دلیل دلهای عاشق را به شور میآورید و جانها را به sweetness میبخشید.
چون این داری و جای آن داری توبس سرگردان که در جهان داری تو
هوش مصنوعی: زمانی که این چیز را داری و آن چیز را نیز داری، به راستی در این دنیا سرگردان خواهی بود.