شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساس عمیق خود از فقدان معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که دلش بدون محبوب دچار درد و رنج است و این ناله‌ها می‌تواند باعث برپا شدن قیامت شود. اگر تنها لحظه‌ای با معشوق بنشیند، از همان یک لحظه نیز شور و حیاتی تازه آغاز می‌شود.
دل بی تو چو بی سلامتی برخیزدوز نالهٔ او قیامتی برخیزد
هوش مصنوعی: دل بدون تو مانند کسی است که سلامتی ندارد؛ وقتی به حال او فکر میکنم، انگار دنیایی از غم و اندوه به پا می‌شود.
ور با تو دمی نشستنم دست دهداز یک یک ذرّه قامتی برخیزد
هوش مصنوعی: اگر لحظه‌ای با تو بنشینم، از هر ذرهای از قامت تو بلند می‌شود.