شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غم و اندوهی که بر دلش سنگینی می‌کند صحبت می‌کند. او از داستان‌ها و دردهایی که به خاطر محبوبش تحمل کرده می‌گوید و ابراز می‌کند که اگر شادی محبوبش در غم اوست، بهتر است که او شاد باشد، حتی اگر این باعث مرگ شاعر شود. شاعر در اینجا حس عمیق فراق و رنج را به تصویر می‌کشد.
بس قصّه که بر خلق شمردم ز غمتبس قصّه که زیر خاک بردم ز غمت
هوش مصنوعی: من به خاطر غم تو، داستانهای زیادی برای مردم تعریف کردهام و همچنین داستانهای بسیاری را در دل خود و در سکوت، در زیر خاک نهفتهام.
گر شادی تو در غم این مسکین استتو شاد بزی که من بمردم ز غمت
هوش مصنوعی: اگر خوشحالی تو از غم این بیچاره است، خوشحال باش که من از غم تو مردهام.