شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از جدایی و عشق سخن می‌گوید. او نشان می‌دهد که برای رسیدن به معشوق از هر کسی درخواست و تمنا دارد. اگر بتواند یک بار معشوق را ببیند، همه چیز ارزشمند است. در نهایت، او به احساسات عمیق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که گرچه ممکن است در این راه آسیب ببیند، اما دلش همچنان به دست معشوق وابسته است.
تا کی طلبم ز هر کسی پیوستتیک ره تو طلب اگروفائی هستت
هوش مصنوعی: تا کی از هر کس بخواهم که به تو وصل شوم؟ اگر تو خواهان منی، خودت باید من را جستجو کنی.
چون بر دل همچوآتشم دست تراستدستی برنه گرچه بسوزد دستت
هوش مصنوعی: وقتی که دست تو بر دل من است، مانند آتشی است که میتواند بسوزاند. حتی اگر دستت آسیب ببیند، باز هم این آتش وجود دارد.