شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر بیان می‌کند که نمی‌تواند خود را از غم و درد عشق معشوق پاک و بیگناه بداند. دل او تنها به خاطر غم معشوق تیره و تار است و سردی و ناراحتی ناشی از این درد به قدری زیاد است که انگار نمی‌توان به راحتی آن را تحمل کرد. در واقع، این اشعار نشان‌دهنده‌ی عمق احساسات و دردهای ناشی از عشق هستند.
خود را ز تو بیگناه مینتوان داشتدل جز به غمت سیاه مینتوان داشت
هوش مصنوعی: انسان نمی‌تواند خود را از محبت و غم تو بیدرد کند، زیرا بدون عشق تو دلش همیشه غمگین و تیره خواهد بود.
از دردِ تو بادِ سرد من چندان استکز باد کُلَه نگاه مینتوان داشت
هوش مصنوعی: درد من از نبود تو به قدری زیاد است که حتی نمیتوانم به خاطر تمایل به دیدنت، با سردی هوا کنار بیایم.