شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به ناگهان عشق را در دل خود احساس میکند که سبب میشود غمهایش تشدید شوند. او میگوید که دلش همچنان در آرزوی آن عشقی است که از دست رفته و هرگز نمیتواند به زندگی قبلیاش بازگردد تا عشق را دوباره تجربه کند.
تا عشق نشست ناگهی در سر منبرخاست ازین غم دل غم پرور من
هوش مصنوعی: به محض اینکه عشق ناگهانی در دل من جا گرفت، غم و اندوهی که همیشه در دل داشتم، دوباره بیدار شد.
هرگز به چه باز آید مرغِ دل منتا بازآید برین که رفت از بر من
هوش مصنوعی: دل من منتظر بازگشت آن مرغی است که دیگر به سوی من باز نخواهد گشت.