شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به موضوع حیات و گذر زمان اشاره می‌کند. او از حالتی میگوید که در آن تمام زیباییها و لذتها به زودی از دست خواهند رفت. او امیدوار است که در زمانی که هنوز زنده است، بتواند به یاد خداوند و تسبیح او مشغول باشد، و احساس حسرت و غم از عمر کوتاهی که دارد، بر دلش سنگینی می‌کند.
بس سر که به زیر تیغ خواهد بودنکان ماه به زیر میغ خواهد بودن
هوش مصنوعی: بسیاری هستند که زیر تیغ شمشیر خواهند بود، چون آن ماه (دختر زیبا) زیر ابر خواهد بود.
تا یک نفسم ز عمر میخواهد ماندتسبیح من «ای دریغ!» خواهد بودن
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر احساس کوتاهی عمر و نداشتن امکان برای ماندن است. گوینده lament می‌کند که تنها یک نفس از عمرش باقی مانده و در این لحظه، حسرت می‌خورد که نمی‌تواند بیشتر بماند. تسبیح به عنوان نماد ذکر و یاد خداوند، نشان‌دهنده تلاش و توسل اوست، اما در نهایت، این تلاش و یادآوری به ناتوانی او در ماندن در دنیا اشاره دارد.