تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۴

گر مرد رهی همدم و همدردم باشپس زن صفتی مکن یکی مردم باش
انکار چه میکنی بیا گر مردیهم زانوی من دمی درین دردم باش