شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از قوم خود می‌خواهد که اگر همدرد او هستند، در غم و ماتم او شریک شوند. او از آنها می‌خواهد که در کنار او بنشینند و احساساتش را درک کنند، زیرا او در غم بزرگی به سر می‌برد. شاعر بیان می‌کند که تمام ذرات جهان شاهد این غم او هستند و از همه می‌خواهد تا در این ماتم کنار او بمانند.
ای قوم! اگر همدم این مسکینیدماتم زدهای بر سر من بگزینید
هوش مصنوعی: ای مردم! اگر بر حال این فرد نیازمند دلسوزی دارید، برای من اندوه و سوگواری را انتخاب کنید.
وی جملهٔ ذرّات جهان میبینیدتا حشر به ماتم دلم بنشینید
هوش مصنوعی: شما تمام ذرات جهان را میبینید و تا روز قیامت بر غم و اندوه دلم بنشینید.