تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۲۰

از تفِّ دلم می به صباح ای ساقیجوشیده چو گشت شد مباح ای ساقی
مستی و مُقامری بسی بهتر از آنکبر روی و ریا کنی صلاح ای ساقی