شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از ساقی می‌خواهد که گل را از چمن ببرد و به بلبل که از فراق عشق ناله می‌زند، توجه کند. او از ساقی می‌خواهد که شراب را بکشد تا فراموش کند که بسیاری در نبود او می‌میرند. در اینجا، شاعر احساس جدایی و غم را با تصاویری زیبا بیان می‌کند و به نوعی از زندگی و مرگ صحبت می‌کند.
گل روی نمود از چمن ای ساقیبلبل ز فراق نعره زن ای ساقی
هوش مصنوعی: ای ساقی، گل از باغ بیرون آمده و شکوفا شده است. بلبل به خاطر دوری و جدایی، به شدت ناله می‌زند.
مَیکش که بسی کشند می بی من و توما روی کشیده در کفن ای ساقی
هوش مصنوعی: بیا، بیدار شو و بنوش؛ زیرا تعداد زیادی افراد برای لذت بردن از شراب، ما را بیخبر از خودمان در خاک پنهان کردهاند. ای ساقی، حالا ما صورتمان را زیر پارچهای پنهان کردهایم.