شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ساقی میخواهد تا به بیخبری انسانها توجه کند و از سنگینی نگرانیهای آنها بکاهد. او از ساقی میخواهد که از دشمنیها و مشکلات زندگی عبور کند و فراموشی را به آنها هدیه دهد، چون زندگی گذرا و زودگذر است.
تا چند ازین بی خبران ای ساقیدل کرده سبک، کیسه گران ای ساقی
هوش مصنوعی: ای ساقی، تا کی باید با این بیخبران زندگی کنم؟ دل من خسته و سبک میشود، در حالی که زندگیام پر از مشکلات و سختیهاست.
تا کی ز خصومت خران ای ساقیبگذر ز جهانِ گذران ای ساقی
هوش مصنوعی: ای ساقی، تا کی میخواهی به خاطر دشمنیهای ناقص و بیخود دیگران صدمه ببینی؟ از این دنیای فانی و ناپایدار گذر کن.