تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴۲

بر آب روان و سبزه ای شمع طرازمی در ده و توبه بشکن و چنگ بساز
خوش باش که نعره میزند آب روانمیگوید: رفتم که دگر نایم باز