شمارهٔ ۵۴
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به لحظه‌ای اشاره می‌کند که ما از مرگ فرار می‌کنیم و مانند برگ خشکی از درخت عمر می‌ریزیم. او از دیگران می‌خواهد که نشاط دل را از میان ببرند، پیش از آنکه به خاک تبدیل شویم و فراموش شویم. به نوعی، شاعر به گذر عمر و اهمیت شادی و زندگی اشاره دارد.
آن لحظه که از اجل گریزان گردیمچون برگ ز شاخ عمر ریزان گردیم
هوش مصنوعی: در آن لحظه که از مرگ فرار کنیم، مانند برگی که از درخت میافتد، از عمر خود جدا میشویم.
عالم ز نشاط دل به غربال کنیدزان پیش که خاکِ خاک بیزان گردیم
هوش مصنوعی: دنیا را با شادابی دل پر کنید قبل از اینکه مثل خاک، به خاک سپرده شویم.