شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: این شعر به احساس نابودی و زودگذر بودن زندگی اشاره دارد. شاعر از خطراتی که از سوی جهان برای جان انسان‌ها وجود دارد سخن می‌گوید و به این نکته توجه می‌کند که عمر انسان کوتاه است. او مردم را به نشستن بر روی سبزه دعوت می‌کند و یادآوری می‌کند که باید از زندگی لذت برد، زیرا زمان به سرعت می‌گذرد و روزی خاک ما را خواهد پوشاند.
می خور که فلک بهر هلاک من و توقصدی دارد به جان پاک من و تو
هوش مصنوعی: نوشیدنی بنوش که سرنوشت برای نابودی من و تو برنامهریزی کرده و در صدد آسیب زدن به روح و جان پاک ماست.
بر سبزه نشین که عمر بسیار نماندتا سبزه برون دمد ز خاک من و تو
هوش مصنوعی: بر روی چمن بنشین، زیرا عمر ما چندان باقی نیست و روزی خواهد آمد که سبزهها به خاک ما بپیوندند.