تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۷۳

جانا! می خور که چون گل تازه شکفتبلبل ره خارکش کنون خواهد گفت
تنها منشین و شمع منشان که بسیتنهات به خاک تیره میباید خفت