شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر زیبایی و لطافت گل است. وقتی که گلبرگهای گل در باد صبحگاه باز میشوند، بادی نرم به آنها میوزد و باعث میشود که عطر گلاب به هوا برود. در این حین، گل از زیباییاش شرمنده میشود و به علت این احساس، در آتش عشق میسوزد و اشک میریزد.
چون برگِ گلت بدید گلبرگِ طریشق کرد قَصَب به دست بادِ سحری
هوش مصنوعی: زمانی که گل شکوفههای زیبای خود را میبیند، بادی ملایم و تازه از طرف صبح به آرامی ساقهاش را خم میکند.
شد تا به برِ گلابگر جامه دراناز شرم رخت در آتش افتاد و گری
هوش مصنوعی: تا زمانی که در آغوش گلفروش، لباسش را درآورد، از شرم، لباسش در آتش سوخت و اشک ریخت.