شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: در این شعر، گل به ابر می‌گوید که اگرچه او (ابر) روزها دستش را از عمر کوتاه او می‌شوید و زندگی‌اش را از او می‌گیرد، اما بلبل به خاطر این صحبت گل به شدت غمگین و ناراحت است و از عشق و درد خود فریاد می‌زند که هر روز خون دل خواهد خورد. به طور کلی، این اشعار به زوال و غم عشق و زندگی کوتاه اشاره دارد.
گل گفت: اگرچه ابر صدگاهم شُستآن دست همی ز عمر کوتاهم شُست
هوش مصنوعی: گل گفت: هر چند ابرها به اندازهی صد دست من را شستشو میدهند، اما این شستشو فقط به دلیل عمر کوتاه من است.
بلبل بر گل ازین سخن زار گریستیعنی همه روز خون به خون خواهم شُست
هوش مصنوعی: بلبل بر روی گل به خاطر این سخنان زار و نزار گریست، یعنی هر روز باید با خون دل خودم را بشویید.