شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، گل به بیان احساسات خود می‌پردازد و از درد و رنج‌هایی که تحمل می‌کند صحبت می‌کند. او می‌گوید که گاهی زخم می‌زند و گاهی وقت‌ها روی زمین می‌افتد. همچنین اشاره می‌کند که گاه به خاطر آتش و گرما، به خود آسیب می‌زند. در نهایت، گل از اینکه غم و رنج را تحمل کرده، ابراز نگرانی می‌کند و این پرسش را مطرح می‌کند که چه گناهی کرده است که این همه عذاب می‌کشد.
گل گفت: که گه زخم زند صد خارمگه باد به خاک ره فشاند خوارم
هوش مصنوعی: گل گفت: گاهی زخم میزنم و اندک خاری در تنم هست، گاهی هم بادی میوزد و من را به زمین میافکند و حقیر می‌کند.
گه مردِ گلابگر بر آتش نهدمآخر منِ غم کش چه جنایت دارم
هوش مصنوعی: گاهی من که درد و غم را تحمل میکنم، مانند گلابگری هستم که در آتش میسوزد. به راستی، من چه گناهی دارم؟