شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به بیان احساسات خود می‌پردازد. او از افتادن در پستی و در عین حال، داشتن انرژی و حالتی مست و خوش خبر می‌دهد. سپس به غنچه اشاره می‌کند که به او می‌گوید برای محافظت از خود نباید بی‌احتیاط باشد، زیرا او نیز مانند رهایی و زیبایی غنچه به خود شکلی داده که می‌تواند بر کمر او تکیه کند. شاعر اینجا به تضاد بین لذت و هشدار اشاره می‌کند.
گل گفت که چند اوفتم در پستیبیرون تازم با سپری از مستی
هوش مصنوعی: گل گفت که چند بار به زمین میافتم، اما با شوری و شجاعت دوباره از نو شروع میکنم.
تا غنچه بدو گفت: سپر میچکنیانگار که چون من کمری بر بستی
هوش مصنوعی: غنچه به او گفت: به نظر میرسد تو هم مانند من، برای خودت دلیلی و نوعی حفاظت داری.