تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۳۴

افکند گلابگر ز بیدادگریصد خار جفا در ره گلبرگ طری
گل گفت: آخر کنار پُر زر دارمتو سنگدلم بینی و بازم نخری