تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۳۵

بلبل به سحرگه غزلی تر میخواندتا ظن نبری کان غزل از بر میخواند
از دفتر گل باز همی کرد ورقوز هر ورقش قصّهٔ دیگر میخواند