شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی غنچه و جوشش آن اشاره می‌کند و پیکان غنچه را به خون تشبیه می‌کند که در حال جوشیدن است. بلبل نیز به سر پیکان غنچه می‌چسبد و از آن خون جاری می‌شود. این تصویر به عمق احساسات و زیبایی طبیعت پرداخته و احساسات عاشقانه را به تصویر می‌کشد.
در غنچه نگاه کن که چون میجوشدپیکانش نگر که همچو خون میجوشد
هوش مصنوعی: به گل نگاه کن که چطور درونش زندگی جاری است و به شکل پیکان، با شدت و شوق رشد می‌کند، مانند اینکه از دلش خونی داغ و سرشار میجوشد.
بلبل سرِپیکانش به منقار بسفتخون از سرِ پیکانش برون میجوشد
هوش مصنوعی: بلبل با منقار خود گلولهی سر پیکان را در دست گرفته و خون از انتهای آن به بیرون میجوشد.