تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴۸

چون شور ز گل در دل بلبل افتاددر هر رگ او هزار غلغل افتاد
از باد صبا شور ز عالم برخاستوز گریهٔ ابر خنده بر گل افتاد