شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به شب اشاره می‌کند که با وجود ستاره‌هایش، همچنان تاریکی را به همراه دارد. او به خفاش‌ها اشاره می‌کند که در تاریکی زندگی می‌کنند و نور را پنهان می‌کنند. همچنین، شاعر از صبح سخن می‌گوید که اگر آفتاب و روشنایی در دل دارد، باید در کنار شخصیتی که دروغین و خاموش است، ساکت بماند. به طور کلی، این اشعار به تضاد نور و تاریکی و حقیقت و دروغ پرداخته است.
ای شب مزن از ستاره چندینی جوشخفاش بسیست نور و ظلمت در پوش
هوش مصنوعی: شب را آزرده نکن که ستارهها به اندازه کافی در حال درخشش هستند، زیرا در میان نور و تاریکی، خفاش‌ها نیز حضور دارند.
وی صبح گر آفتاب داری در دلچون همنفسِ تو کاذب افتاد خموش
هوش مصنوعی: اگر تو در دل خود نور آفتاب را داری، آرام باش و مانند آن دوستی که دروغین است، دروغ مگو.