شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از صبح می‌خواهد که اگر می‌خواهد به فکری بپردازد، باید بداند که همدمی ندارد. او اشاره می‌کند که سال‌هاست هیچ همنفسی نداشته و حالا که در جستجوی تنهایی و نفس‌های خود است، همان همدم نیز از او دور شده است. در واقع، این شعر حسی از تنهایی و جدایی را منتقل می‌کند.
ای صبح اگر دم به هوس خواهی زداز همدمی کدام کس خواهی زد
هوش مصنوعی: ای صبح، اگر بخواهی با آرزو و شوقی تازه نمایان شوی، از کدام یک از دوستان و همراهانت دم برخواهی زد؟
عمریست که تا همنفسی یافتهایآن هم برود تاکه نفس خواهی زد
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که تلاش میکنی کسی را پیدا کنی که همدم تو باشد، اما او هم از کنار تو رفته است، تا زمانی که خودت بخواهی از تنهایی بیرون بیایی.