شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به وقایع شب و صبح اشاره می‌کند و می‌گوید اگر شب واقعه‌ای را دیده‌ای، پرده عواطف او را ندریده‌ای. او نیز اذعان دارد که اگر دردم را نشنیدی، در نهایت نمی‌توانی به درک واقعی احساسات او برسد. به طور کلی، شاعر بر اهمیت درک و همدلی در روابط تأکید می‌کند.
گر صبح شبی واقعهٔ من دیدیدر پرده شدی پردهٔ من نَدْریدی
هوش مصنوعی: اگر در صبح یک شب که من در آن بودم، تو به ماجرا آشنا میشدی، پردهای که من در آن هستم را نمیدریدی.
ور دم نزدی یک سخنم نشنیدیتا حشر دمش فرو شدی نَدْمیدی
هوش مصنوعی: اگر فرصتی برای شنیدن یک کلام از من نداشتی، بعد از اینکه نفسهایت تمام شد، افسوس نخواهی خورد.