تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۳

ای در سر ذرّه ذرّه سودا از توچون ذرّه هزار بی سر و پا از تو
مردی باید چو شمع دل پُر آتشوآنگاه چو شمع پای بر جا ازتو