شمارهٔ ۹
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر بیان می‌کند که برای عاشق بودن و عشق ورزیدن به محبوب، باید قلب و احساسات خود را آتشین و پرشور نگه داشت. او خود را به شمعی تشبیه می‌کند که حتی اگر هزاران بار نیز بسوزد، باز هم برای عشق محبوبش حاضر است. به نوعی، شاعر نشان می‌دهد که عشق و احساسات عمیق، نیازمند فداکاری و دلی پر از شور و شوق است.
جان روی دل افروزِ تُرا باید داشتدل ناوک دلدوزِ تُرا باید داشت
هوش مصنوعی: برای جلب محبت و عشق تو، باید جان و دل را فدای تو کرد و باید همواره دلی شاد و پر از عشق نسبت به تو داشت.
چون شمعم اگر هزار سر خواهد بودآن چندان سرسوزِ تُرا باید داشت
هوش مصنوعی: اگر من به مانند شمع باشم که هزاران شعله دارد، پس تو باید به اندازهای از عشق و احساس برای من نگرانی و دلسوزی کنی.