شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: این شعر به احساس شیدایی و عشق عمیق اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که بدن او فقط به خاطر معشوقش حرکت می‌کند و جانش تنها به خاطر یاد و ستایش او می‌نویسد. دل او مانند شمعی است که به خاطر عشق می‌سوزد و شبانه گریان است، یعنی دلتنگی و درد ناشی از عشق را احساس می‌کند.
تن جز به هوای تو قدم مینزندجان جز به ثنای تو قلم مینزند
هوش مصنوعی: وجود انسان تنها به خاطر عشق و تمنای تو حرکت می‌کند و جان او تنها به خاطر ستایش و ذکر نام تو نوشته میشود.
بیچاره دلم که همچو شمعی همه شبمیسوزد و میگرید ودم مینزند
هوش مصنوعی: دل من مثل شمعی است که در تمام شب می‌سوزد و گریه می‌کند و نفسنفس میزند.