تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۵۵

تا هیچ چو شمعت سر و کار خویش استگردن زدنی بهر سرت در پیش است
چه سود به یک پای ستاده چون شمعزیرا که هزار سر چو شمعت بیش است